دوباره تنها شده ام .دوباره دلم هوای تو را کرده است

خودکارم را از ابر پر میکنم و برایت باران مینویسم

به یاد شبی افتم که تو را میان شمع ها دیدم

دوباره میخواهم به سوی تو بیایم

میترسم روزی نتوانم بنویسم و دفترهایم خالی بماند

میترسم نتوانم بنویسم و اخرین نامه ام در سکوتی محض بمیرد

و تازه ترین شعرم به تو هدیه نشود

دلم میخواهد همه دیوارها پنجره شوند

و من تو را در میان چشمهایم ببینم

دوباره شب .... دوباره یاد تو که این دل بی قرار را بیدار نگه داشته است

دوباره شب .... دوباره تنهایی..... دوباره سکوت

و دوباره من و یک دنیا خاطره.

درعمق چشمان تو چه می گذرد,توکه روحی به وسعت دریا داری

توکه دردوردستها هم مرا ازدعای خیرت بی نصیب نمیگذاری

توکه درکنارت معنای زندگی را فهمیدم.

بایاد تو عاشق بودن راچشیدم.

باتوعاشق بودن را تجربه کردم, پیشانی به خاک وفای تو ساییدم

وباتو خوشبختی را احساس کردم

نواختن‌ مــــــن، جشن‌ ملكــــــوت‌ بود و پايكوبي‌ هستي.

دم‌ تو آتــــــش‌ بود و نــــــواي‌ نــــــي، عشــــــق

مــــــن‌ شدم‌ ني‌ و تو شدي‌ نــــــي‌زن ..

اما فراموشـــم‌ شد كه‌ ني‌ اگر خالــــــي‌ نباشد، نــــــي‌ نيست ...!!

پُـــــر شدم ...

ديگر براي‌ تــــــو جايي‌ نمانده‌ بود ..

مرا گذاشتي‌ روي‌ لبهايــــــت‌ و باز هم‌ دميــــــــدي؛ اما ديگر  !!

صدايي‌ نيامد ..

فرشته‌ها گريستنــــــد و شيطــــــــــــان‌ دور نــــــي‌ات‌ رقصيــــــد.

اين‌ روزها نسيــــــــم‌ از سمت‌ بهشــــــــت‌ مي‌وزد ..

اين‌ روزها هواي‌ بــــــــوي‌ تو را دارد ...

اين‌ روزها صـــــــداي‌

ســـــــــاز تو مي‌آيد ...

و من‌ دوباره‌ به‌ ياد مي‌آورم‌ كه‌ من‌ نــــــي‌ بودم‌ و تو نـــــــي‌زن ...

آه، آي‌ يگانــــــــه‌اي‌ ني‌زن!

اين‌ نـــــــي‌ دلتنگ‌ دم‌ توســــــت. دلتنگ‌ نواختنــــــــــــت.

نـــــــــــي‌ كوچكت‌ را بنــــــــــواز ... !!!!

شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم
خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم

خداحافظ ،و این یعنی در اندوه تو می میرم
در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم

و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد
و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد

چگونه بگذرم از عشق،از دلبستگی هایم؟
چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟
خداحافظ،توای بانوی شب های غزل خوانی
خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی
خداحافظ،بدون تو گمان کردی که می مانم
خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی !!!

                                                 من‌ شدم‌ نـــي‌ و تـــو شدي‌ ني‌زن،

                                               مرا گذاشتي‌ روي‌ لبهـــايت‌ و دميدي ...

                                                     نفســـت‌ كه‌ توي‌ تنـــم‌ ريخت،

                                              هوا پـــُــــر شد از موسيقــــــي‌ دوست ..

فرشتـــه‌ها به‌ رقـــــص‌ آمدند و زمين‌ دور خودش‌ چرخيد ...

من یه آیینه تو یه تصویر     من یه نامه تو یه تفسیر 

من یه کوچه تو یه عابر      من یه جاده تو یه مسافر

   من یه دریا تو یه قایق       من یه شمعم تو یه چراغی

من یه واژه تو یه تعبیر       من یه عکسم تو یه قابی

 من یه واژه تو یه تعبیر
من یه حلقه تو یه زنجیر
من یه ساحل تو یه موجی
من رو خاکم تو به اوجی

من یه خسته تو یه خوابی
من یه تشنه تو سرابی
من یه عکسم تو یه قابی
من یه چهره تو نقابی 

تو همیشه خوب و پاکی من همیشه تو رویا

(( می دانی دم مرگ شمع به پروانه چه گفت

                                                         گفت ای عاشق دیوانه فراموش شدی  ))

(( سوخت  پروانه  ولی  خوب  جوابش   داد

                                                         گفت دیری نگذرد تو نیز فراموش شوی ))   

 وقت رفتن چشمهایت را تماشا می کنم

                                                              غصه ها را می کشم در خویش و حاشا می کنم

جاده می خواند تو را پرواز کن معبود من

                                                                                 رقص پرواز تورا تنها تماشا می کنم

آسمان ارزانی چشمان مستت عشق من

                                                                              آسمان را زیر ژاهایت تماشا می کنم

من اگر اشک به دادم نرسد می شکنم

 اگر از یاد تو یادی نکنم می شکنم

  بر لب کلبه ی محصور وجود، من  در این خلوت

خاموش سکوت، اگر از یاد تو یادی نکنم، می شکنم

 اگر از هجر تو آهی نکشم، تک و تنها، می شکنم

به خدا می شکنم.

 گر عاشق شدی جفا بسیار می باید کشید

                                                           بهر  یک  گل منت  صدخار  می باید کشید

من به  مرگم  راضیم  امّا  نمی آید اجل

                                                          بخت بد بین کز اجل هم  ناز می باید کشید  

عشق ها، ای خاطرات ، ای آرزوهای جوانی 

اشک ها ، فریاد ها ، ای نغمه های زند گانی 

                                                          سوزها ، افسانه ها ، ای ناله های آ سمانی

                                                          دستتان را می فشارم با دو دست استخوانی

آخر امشب رهسپارم سوی خواب جاودانی

هرچه بودم  یا نبودم هر چه کردم درگذشته

                                                          گر  چه   بودم   از   تار دل   ،  تار  دل

                                                         از  بؤد  گسسته  ، نمود   می خواهم  کنون  

      هرچه بودم یا نبودم هرچه کردم درگذشته

گرچه بودم ازتار دل ، تار دل

            ازبودم گسسته نمود می خواهم کنون